Proactiviteit

“// Sometimes the best plan / is to be open to the / possibilities. //” @leadershiphaiku

De grootste uitdaging is steeds vooral te vertrouwen op je eigen kracht en deze in te zetten, hoe moeilijk de situatie is waarin je verkeert. Bovendien kan het helpen dat je jezelf toelaat om anders te kijken naar de situatie. Immers, mensen raken niet teleurgesteld door de omstandigheden, maar door de wijze waarop ze hiernaar kijken.

Advertenties

De kracht van aansluiten

In mijn werk zie ik regelmatig dat daar waar leidinggevenden en medewerkers samenwerken, ze te weinig écht aandacht voor elkaar hebben en onvoldoende weten wat een ieder belangrijk vindt. In plaats van eerst aansluiting bij elkaar te zoeken, dwingen ze de samenwerking als het ware af door elkaar te overtuigen, te motiveren en tot werkafspraken te komen.

In het boek van Stephen Covey (7 habits) las ik over de Indiaanse Talking Stick. Een instrument om tijdens een dialoog het écht luisteren te bevorderen. Als ‘key note listener’ wilde ik hier natuurlijk meer van weten. Ik heb kennis gemaakt met de principes van de talking stick zoals deze door de Lakota/Dakota Indianen worden gehanteerd. Het effect van het hanteren van de talking stick is enorm! Dit heb ik zelf mogen ervaren in dialogen waar ik aan deelnam en die ik heb begeleid. Hoe zou je het bijvoorbeeld vinden als in een bijeenkomst van het team of bedrijfsonderdeel waar je deel van uit maakt:

  • er sprake is van een gelijkwaardig gesprek, een gesprek van mens tot mens?
  • je alle ruimte ervaart om volledige aandacht te hebben en vanuit zichzelf te spreken?
  • je het gevoel hebt dat je echt wordt begrepen?
  • je – ook als het moeilijk of spannend wordt – gesterkt, gesteund en gerespecteerd wordt door de teamleden?

De talking stick is een uniek instrument om een goede basis te leggen voor werkelijke samenwerking en cocreatie.

mijn 'talking sticks'

Leiderschap met lef

In mijn andere notes noem ik allerlei belangrijke elementen van effectief leiderschap. Wat je ook belangrijk vindt in leiderschap, het krijgt waarde als je het lef toont om te laten zien waar je voor staat. Nelson Mandela zegt over lef dat dit niet iets is dat voor weinig mensen is weggelegd. Een aantal mensen wordt zwaar op de proef gesteld, maar iedereen wordt op de een of andere manier getest. Belangrijk is of je in moeilijke omstandigheden kalm kunt blijven en de verleiding kunt weerstaan om aan je angst en bezorgdheid toe te geven. Een ieder is tot een dergelijke moed in staat (uit: 15 inspirerende lessen van Mandela).

Tijdens een sessie met managers die ik vorige week begeleidde, had een manager een mooie korte omschrijving van lef. Deze wil ik graag onthouden: Lef is niet hetzelfde als het ontbreken van angst maar het besef dat iets belangrijker is dan jouw angst.

Laat de ander ‘backstage’ toe

In mijn Twitter-timeline kwam een paar maanden geleden de blog ‘Gebruik interne social media leidt tot beter leiderschap’ voorbij. Een stuk tekst hieruit:

Philips onderzocht welke eigenschappen van belang waren bij het succes van een CEO van een van de business units. Wat vooral opviel was dat hij veel van zijn bezigheden, plannen en kennis intern met iedereen deelde via verschillende social media. Zijn scores op gebied van medewerkertevredenheid, groei en resultaat kwamen met kop en schouders boven de rest uit. Zijn leiderschap werd door zijn mensen hoog gewaardeerd.

 

De essentie van dit voorbeeld? Een leidinggevende die social media gebruikt om de verbinding met zijn mensen te leggen omdat hij gericht is op inclusie. Bij dit laatste sta ik kort stil.

Betrek de mensen om je heen bij wat je denkt, belangrijk vindt en doet. Laat ze zien wat jou inspireert en waarom. Deel en verwacht niets terug.

Door anderen ‘backstage’ toe te laten, biedt je ze de mogelijkheid meer gevoel, begrip en waardering te krijgen voor wie je bent en wat je doet. Door de afstand tot anderen te verkleinen, verhoog je de kans om betrokkenheid bij je werk en je doelen te vergroten. Inclusief denken opent de deur naar een wij-gevoel en een resultaatgerichte samenwerking.

In de bands waar ik tot nu toe in heb gespeeld, geven we potentiële opdrachtgevers altijd de mogelijkheid een van onze repetities bij te wonen. Ze maken hier graag gebruik van. Enerzijds om van dichtbij ons te zien en te horen spelen. Anderzijds om een gevoel te krijgen bij de gezichten achter de band en ons optreden achter de schermen.

Empoweren

“If you listen to a lot of old funk records, the drums are really small. But you don’t perceive it like that because the groove is so heavy.”Lenny Kravitz

Ik beschouw leiderschap als de kunst van het cocreëren. Om cocreatie mogelijk te maken dien je als leidinggevende je teamleden te empoweren: de mensen om je heen in hun kracht zetten zodat ze het beste van zichzelf kunnen laten zien. Geef je ze de juiste informatie en bevoegdheden die hun werk makkelijk maken? Voelen ze zich door jou uitgenodigd om hun professionaliteit te tonen? Geef je ze de ruimte om zich te ontwikkelen?

In mijn workshop over drums & leiderschap leg ik uit dat drummen in een band alles met empoweren te maken heeft. Ik heb vanaf mijn 10e bijna 8 jaar slagwerkles genomen. In de lessen ging het over het aanleren van technieken, muziekstijlen en van bladmuziek spelen. Technieken zijn waardevol om als drummer een goede basis te ontwikkelen en om je eigen spel te verrijken. Toen ik op 15-jarige leeftijd voor het eerst in een band ging spelen, leerde ik snel het belang van mijn rol: functioneel drummen. Dit betekent het neerleggen van een goede basis voor de andere muzikanten, zodat zij houvast ervaren en ze zich maximaal kunnen storten op hun bijdrage in een nummer. Voor mij betekent dit ook dat je als drummer niet teveel noten moet spelen of teveel spectaculaire hoogstandjes moet laten zien. Je leidt door te volgen en door ruimte te geven in plaats van zelf veel ruimte in te nemen:

Samenwerken aan ‘one band, one sound’!

Een leidinggevende had me onlangs uitgenodigd voor een gesprek want hij wilde met zijn managementteam een bijeenkomst houden. Doel: gezamenlijke verbeterthema’s in het werk voor het komende jaar en een gedeeld beeld van het leiderschap daarvoor nodig is. Een zinvolle sessie. Immers, zonder richting geen leiderschap en geen succesvolle samenwerking. Het is daarom goed om dit regelmatig met elkaar te toetsen.

Het volgende muziekfragment laat het idee van ‘one band, one sound’ goed zien.